Özet :İş kazası nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davalarında, davacının yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.
Özet: Esaslı inceleme yapılmadan gerekli deliller toplanmadan hizmet tespiti kararı verilemez. Hizmet tespit davasında resen araştırma ilkesi geçerlidir.
Özet: İzin ücreti, hizmet akdinin sona ermesi halinde işverenden istenilebilecek olan, feshe bağlı bir işçi alacağıdır.
İşe iade davası sonucunda tekrar işe başlatılan işçi izin ücreti isteyemez; zira fesih gerçekleşmemiştir.
İşe iade davası sonucunda tekrar işe başlatılmayan işçi de tekrar işe başlatılmadığı tarihten sonra açacağı yeni bir dava ile izin ücreti isteyebilir; zira fesih tekrar işe başlatılmadığı tarihte gerçekleşmiştir.
Fesih geçerli sayılmış ya da işe iade davası sonucunda davacı işçi tekrar işe başlamamış ise, fesih tarihi itibariyle açılan dava ile izin ücreti istenebilecektir. (daha&helliip;)
Özet: Sosyal Güvenlik Denetmeni raporunda da adı geçen komşu işyeri çalışanı da dinlenilerek, tüm deliller toplandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, belirtilen maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 10.Hukuk Dairesi 25.02.2014 tarih, 2013/24837 Esas 2014/3818 karar (daha&helliip;)
Özet: Dava dilekçesinde; davacının vefat eden eşinden dolayı ölüm aylığı istediği kabul edilerek, mahkemece bu yönde irdeleme yapılarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmakta ise de; yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 76.maddesi uyarınca, dava dilekçesinin yorumu ve bahsedilen olaylara ilişkin hukuki nitelendirmenin hakime ait bir görev olduğu da dikkate alınarak, davacının talebi de açıklattırılmak suretiyle, davacının meydana gelen olayın iş kazası olduğunun ve bu nedenle kendisine ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespitini isteyip istemediği belirlendikten sonra, bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 17.03.2014 tarih 2013/10776 Esas 2014/6042 Karar (daha&helliip;)