Özet: Somut uyuşmazlıkta davacı işçi talep ettiği fazla çalışma ücreti alacağına dair iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Beyanlarına başvurulan davacı tanıklarından S.G., davacının haftanın 5 günü 07.50-17.30 saatleri arasında çalıştığını, haftanın 3 günü çalışmanın 23.00-24.00’e kadar uzadığını, diğer davacı tanığı M.A. ise davacının haftanın 5 günü 07.50-17.30 saatleri arasında çalıştığını, haftanın 3 günü çalışmanın 21.00’e kadar uzadığını ifade etmişlerdir. İlk Derece Mahkemesince davacı tanıklarının davalıya karşı davaları olduğu, başkaca bir delil ile desteklenmemesi durumunda bu tanık beyanlarına itibar edilmemesi gerektiği, davacı iddiasını tanık beyanları dışında başkaca destekleyecek bir delil olmadığı gerekçesiyle davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmiştir. Ne var ki varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir
- 4857 Sayılı iş Kanunu madde 41 Fazla çalışma ücreti
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 12.03.2024 Tarih, 2024/1572 Esas, 2024/4646 Karar (daha&helliip;)