Özet: İşçinin haklı bir nedene dayanmadan kendi isteğiyle işyerinden ayrılması istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa dilekçesi veren işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Şarta bağlı istifa geçerli değildir. İradenin fesada uğratılmış olması halinde de geçerli bir istifadan söz edilemez. Haklı fesih halinde de geçerli bir istifadan söz edilemez. Genel ifadeler içeren istifanın hangi sebeplere dayandığı dava dilekçesinde açıklanabilir. Gerçek bir istifanın mevcudiyeti halinde işçi ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz.
Aksini kanıtlayan ikna edici delil bulunmuyorsa, işçinin hizmet süresi sigorta kayıtlarına bakılarak belirlenmelidir.
- 1475 sayılı Bireysel İş Kanunu madde 14 kıdem tazminatı
- 4857 Sayılı iş Kanunu madde 17 süreli fesih (İhbar tazminatı)
- 4857 Sayılı iş Kanunu madde 41 Fazla çalışma ücreti
Yargıtay (Kapatılan ) 22. Hukuk Dairesi 02.12.2013 Tarih, 2012/29565 Esas .2013/27666 Karar (daha&helliip;)