Özet: Somut olayda davacı taraf iş sözleşmesinin haksız bir şekilde işveren tarafından sonlandırıldığını, davalı taraf ise davacının kendi isteği ile ayrılarak işyerini terk ettiğini savunmuştur. Mahkemece işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği ispatlanamadığından davacı taleplerinin kabulü yönünde hüküm kurulmuştur. Dosya kapsamına ve özellikle tanık beyanlarına göre davacının işe gelmemek suretiyle iş akdini eylemli olarak feshettiği fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının işveren tarafından zamanında ödenmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı işçinin 4857 sayılı İş Kanunu 24/2-e maddesi uyarınca iş sözleşmesini haklı nedenle sonlandırma imkanı doğmuştur. Davacı işçinin bu hakkını kullanarak iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip işyerinden ayrıldığı anlaşıldığından kıdem tazminatına hak kazanacağı ancak ihbar tazminatına hak kazanamayacağının kabulü gerekir.
- 1475 sayılı Bireysel İş Kanunu madde 14 kıdem tazminatı
- 4857 Sayılı iş Kanunu madde 24:İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı
- 4857 Sayılı iş Kanunu madde 32 Ücret ve ücretin ödenmesi
- 4857 Sayılı iş Kanunu madde 41 Fazla çalışma ücreti
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 07.03.2013 Tarih, 2013/1449 Esas 2013/2406 Karar (daha&helliip;)