Avukat Adil Yaman

Etiket: İşçinin yıllık izin ücreti

  • İşçinin 15 yıl  izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırıdır.

    Özet: Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde 01.08.1997-30.08.2015 tarihleri arasında 18 yıl 1 ay süre ile çalışmış olup, Mahkemece, davacının hizmet süresine göre sadece 2012 yılında kullandırıldığı ispat edilen 12 günün tenzili ile 332 gün ücretli izne hak kazandığı kabul edilerek yıllık izin ücreti hüküm altına alınmıştır. Davacının iddiası hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; Mahkemece, davacı asil çağrılarak çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanıp kullanmadığı konusundaki beyanının alınmasından sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekmektedir. Netice itibariyle Mahkemenin, hakimin davayı aydınlatma ödevi gözetilmeksizin eksik incelemeyle yazılı şekilde karar vermesi bozmayı gerektirmiştir.

    • 4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. Maddesi Yıllık izin ücreti
    • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31 Hakimin davayı aydınlatma yükümlülüğü
    • Yıllık izin ücreti fesih halinde işverenden istenebilir

    (daha&helliip;)

  • İşçi tarafından yıllık izin sürelerinin 10 günden aşağı bölünüp kullanılamaz Talep işçiden gelirse  10 günden az olsa da yıllık izinden mahsup edilmelidir.

    Özet: 4857 sayılı yasanın 56/3 maddesine göre yıllık izin sürelerinin 10 günden aşağı bölünemeyeceği belirtilmiştir. Ancak, 10. günden az sürelerle yıllık izin kullanma sürelerinin davacı işçiden geldiği anlaşılmakla TMK’nın 2.maddesine göre herkes haklarını kullanırken dürüstlük kuralına uymak zorunda olduğundan ve bir hakkın kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumayacağından süreler 10 günden az olsa da yıllık izinden mahsup edilmelidir.

    Yargıtay  (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 21.02.2014 tarih,2013/ 17206 Esas 2014/692 Karar. (daha&helliip;)

  • Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir.

    Özeti: 4857 sayılı İş Kanununun 59’ncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
    Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar. (daha&helliip;)